رهاورد
عشق زیباترین و زشت ترین ، شیرین ترین و تلخ ترین عالم است. عشق هم انسان را از خود باز میدارد و هم به خود رجوع میدهد. عشق هم انسان را به خدا می رساند و هم از خدا باز میدارد و به شیطان می سپارد . عشق هم مضحک و مسخره هست ، هم جدی و مسخّر! همه این ها به ظرفیت آدم ها بستگی دارد . تا ظرفیت ظرفمان را ندانیم باید به دل قفل زنیم ! هرگز قبل از فکر کردن حرف نزن و کاری انجام مده. بایستی با روح خود آشنا شده و سعادت را در اعماق روح و قلب خود جستجو کنیم. آدمی را امتحان به کردار باید کرد نه به گفتار، چه اکثر مردم زشت کردار و نیکو گفتارند. فرصت از دست مده و در کار سستی مکن که میوه آن ذلت است. 
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()

*********************************
سعادت
*********************************
کار
*********************************
فرصت


